Rojava’nın Derik ilçesine bağlı Robariya köyü sakinleri, Esad rejiminin yıkılmasının ardından 50 yıl sonra Araplara verilen topraklara giderek bu arazileri sürmeye çalıştı. Köylüler traktörlerle yaklaşık 250‑300 çuval büyüklüğündeki arazileri işleme koyarken gerginlik yaşandı ve asayiş güçleri olaya müdahale etti.

Köylüler, söz konusu arazilerin Baas rejimi döneminde “Arap Kemeri” planı kapsamında Kürtlerin elinden alındığını belirtti. 1974‑1975 yıllarında devlet, köy arazilerini işgal ederek devlet çiftliklerine dönüştürmüş ve bu toprakları “Xemer Arapları” olarak adlandırılan, baraj suları altında kalan köylerden göç eden Arap ailelerine tahsis etmiştir.

Robariya köyü sakini Bavê Zana (Ebdulhelîm), köyde yaklaşık 200 ailenin yaşadığını ve 64 ailenin resmi mülkiyet belgelerinin (tapuların) hâlâ ellerinde olduğunu söyledi. Toplamda yaklaşık 3.000 çuval büyüklüğünde araziye sahip olduklarını, ancak bu arazilerin devlet çiftliklerine dönüştürüldüğünü ve daha sonra Arap ailelerine verildiğini belirtti. Asayiş güçleri, köylülere arazi sürmeyi durdurmalarını ve yakın zamanda yasal yollarla bir çözüm bulunacağını iletti; köylüler ise topraklarını asla teslim etmeyeceklerini vurguladı.

Kaynak: Rûdaw

Nişteciyên gundê Robariya yê girêdayî navçeya Dêrikê ya Rojavayê, piştî hilweşîna rejîma Esad, piştî 50 salan çûn ser erdên ku dabûn ereban û hewl dan wan erdan cot bikin. Dema gundiyan bi traktoran dest bi çandina erdên ku qasî 250-300 kîsên genim mezin in kirin, alozî derket û hêzên asayîşê mudaxele kirin.

Gundiyan diyar kirin ku ew erd di dema rejîma Baasê de di çarçoveya plana “Kembera Erebî” de ji destê kurdan hatine standin. Di salên 1974-1975an de dewletê erdên gund dagir kirin û veguherandin çewlikên dewletê û ew erd dan malbatên ereb ên ku jê re “Erebên Xemer” dihat gotin, yên ku ji gundên xwe yên di bin avê de mabûn koç kiribûn.

Nişteciyê gundê Robariya Bavê Zana (Ebdulhelîm) got ku li gund nêzî 200 malbat dijîn û 64 malbat hîn jî xwedî belgeyên fermî (tapû) yên erdên xwe ne. Wî diyar kir ku bi giştî xwedî nêzî 3.000 kîsên genim erd in, lê ew erd hatine veguherandin çewlikên dewletê û piştre dane malbatên ereb. Hêzên asayîşê ji gundiyan re gotin ku bila cotkirina erdê rawestînin û dê di demeke nêzîk de bi rêyên yasayî çareseriyek bê dîtin; gundiyan jî tekez kirin ku ew ê erdên xwe tu carî radest nekin.

Çavkanî: Rûdaw

دانیشتووانی گوندی ڕۆباریای سەر بە شارۆچکەی دێریکی ڕۆژئاوا، دوای ڕووخانی ڕژێمی ئەسەد و پاش ٥٠ ساڵ، چوونە سەر ئەو زەوییانەی کە درابوون بە عەرەبەکان و هەوڵیان دا زەوییەکان بکێڵن. کاتێک گوندنشینەکان بە تراکتۆر دەستیان بە کێڵانی زەوییەکان کرد کە ڕووبەرەکەی نزیکەی ٢٥٠ بۆ ٣٠٠ جووت دەبێت، گرژی دروست بوو و هێزەکانی ئاسایش دەستوەردانیان لە ڕووداوەکە کرد.

گوندنشینەکان ئاماژەیان بەوە کرد کە ئەو زەوییانە لە سەردەمی ڕژێمی بەعسدا و لە چوارچێوەی پلانی «کەمەری عەرەبی» لە کوردەکان سەندرابوونەوە. لە ساڵانی ١٩٧٤-١٩٧٥دا، دەوڵەت زەوییەکانی گوندەکەی داگیر کرد و کردی بە کێڵگەی دەوڵەتی و ئەو زەوییانەی بەخشی بەو خێزانە عەرەبانەی کە بە «عەرەبەکانی خەمەر» ناسراون و لەو گوندانەوە کۆچیان کردبوو کە کەوتبوونە ژێر ئاوی بەنداوەکان.

باوێ زانا (عەبدولحەلیم) کە دانیشتووی گوندی ڕۆباریایە، وتی نزیکەی ٢٠٠ خێزان لە گوندەکەدا دەژین و ٦٤ خێزانیان هێشتا بەڵگەنامەی فەرمیی موڵکداری (تاپۆ)یان بە دەستەوەیە. ناوبراو وتی کە بە گشتی خاوەنی نزیکەی ٣٠٠٠ جووت زەوین، بەڵام ئەو زەوییانە کراون بە کێڵگەی دەوڵەتی و دواتر دراون بە خێزانە عەرەبەکان. هێزەکانی ئاسایش بە گوندنشینەکانیان ڕاگەیاند کە کێڵانی زەوییەکان ڕابگرن و لە داهاتوویەکی نزیکدا بە ڕێگەی یاسایی چارەسەرێک دەدۆزرێتەوە؛ گوندنشینەکانیش جەختیان کردەوە کە هەرگیز دەستبەرداری زەوییەکانیان نابن.

سەرچاوە: Rûdaw

Residents of Robariya village, which belongs to the Derik district of Rojava, went to the lands that had been handed over to Arabs fifty years after the fall of the Assad regime and tried to till them. While villagers began working on roughly 250‑300 sack‑sized plots with tractors, tensions rose and public order forces intervened.

The villagers said the lands in question were taken from Kurds during the Ba'ath regime under the ‘Arab Belt’ program. In 1974‑1975 the state seized village lands, turned them into state farms, and allocated them to Arab families—referred to as ‘Xemer Arabs’—who had migrated from villages submerged by dam reservoirs.

Robariya resident Bavê Zana (Ebdulhelîm) said about 200 families live in the village and that 64 families still hold official title deeds. He claimed they collectively own roughly 3,000 sack‑sized parcels, but these were turned into state farms and later given to Arab families. Security forces told the villagers to stop cultivating the land and assured them that a legal solution would be found soon; the villagers stressed they would never surrender their lands.

Source: Rûdaw

ساکنان روستای روباریا، که به شهرستان دریک در روجآوا تعلق دارد، پس از سقوط رژیم اسد، پس از پنجاه سال، به زمین‌های واگذار شده به عرب‌ها رفتند و سعی کردند این اراضی را شخم بزنند. روستائیان با تراکتورهایی حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ کیسه (بسته) زمین را به کار گرفتند؛ تنش ایجاد شد و نیروهای انتظامی مداخله کردند.

روستائیان اظهار کردند که این اراضی در دوره رژیم بعث تحت طرح «کمربند عربی» از دست کردها گرفته شده است. در سال‌های ۱۹۷۴‑۱۹۷۵ دولت، اراضی روستا را اشغال کرد و به مزارع دولتی تبدیل نمود و این زمین‌ها را به خانواده‌های عربی که از روستاهای زیر آب سدها به‌دست آمده (که به «عرب‌های خمر» معروف بودند) اختصاص داد.

بوه‌ زانا (عبدالهمید)، ساکن روستای روباریا، گفت حدود ۲۰۰ خانواده در روستا ساکن هستند و اسناد مالکیت رسمی (سندهای مالکیت) ۶۴ خانواده هنوز در دست آن‌هاست. او افزود که مجموعاً حدود ۳۰۰۰ کیسه زمین در اختیار دارند، اما این اراضی به مزارع دولتی تبدیل شده و سپس به خانواده‌های عربی واگذار شده‌اند. نیروهای انتظامی به روستائیان گفتند که شخم زدن را متوقف کنند و به‌زودی راه‌حلی قانونی پیدا خواهد شد؛ روستائیان نیز تأکید کردند که هرگز زمین‌های خود را تسلیم نخواهند شد.

منبع: Rûdaw

سكان قرية روباريا التابعة لبلدية ديريك في روجافا، بعد سقوط نظام صدام، سلكوا مسار الأراضي التي مُنحت للعرب منذ خمسين عاماً وحاولوا زراعتها. استخدم القرويون الجرارات لمعالجة ما يقرب من 250‑300 كيس من الأراضي، ما أدى إلى توتر وتدخل قوات الأمن.

أشار القرويون إلى أن هذه الأراضي صُرفت من أيدي الأكراد خلال فترة نظام باس ضمن خطة "حزام العرب". في عامي 1974‑1975، استولى الدولة على أراضي القرية وحولها إلى مزارع حكومية، ثم خصصتها للعائلات العربية التي هاجرت من القرى التي غمرتها مياه السد، والمعروفة باسم "العرب من خمر".

قال بافي زانا (عبد الحميد)، أحد سكان روباريا، إن نحو 200 أسرة تقيم في القرية، وأن 64 أسرة لا تزال تملك وثائق الملكية الرسمية (سجلات الأراضي). وأضاف أنهم يمتلكون ما مجموعه حوالي 3,000 كيس من الأرض، لكن هذه الأراضي تحولت إلى مزارع حكومية ثم سُلمت لاحقاً للعائلات العربية. وأبلغت قوات الأمن القرويين بضرورة إيقاف الزراعة وأنه سيُعثر على حل قانوني قريباً؛ بينما شدد القرويون على أنهم لن يتخلوا عن أراضيهم أبداً.

المصدر: Rûdaw